Naar boven ↑

Rechtspraak

werkneemster/Het Kinderhonk Zuid B.V.
Rechtbank Amsterdam (Locatie Amsterdam), 20 oktober 2015
ECLI:NL:RBAMS:2015:7279

werkneemster/Het Kinderhonk Zuid B.V.

Werkgever niet gerechtigd om eenzijdig urenuitbreiding, die niet onlosmakelijk was gekoppeld aan tijdelijke ondersteuning van een afdeling, ongedaan te maken.

Werkneemster is bij Het Kinderhonk in dienst getreden voor 24 uur per week. Haar arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd is een aantal keer verlengd. Bij aanhangsel van 22 december 2014 is de arbeidsduur van werkneemster verhoogd naar 32 uur per week. Op enig moment is een medewerker van de afdeling X vertrokken en is werkneemster werkzaamheden gaan verrichten voor afdeling X. De werkzaamheden op deze afdeling bevielen werkneemster niet goed. Zij heeft Het Kinderhonk omstreeks 18 maart 2015 meegedeeld met die werkzaamheden te willen stoppen. Op 31 maart 2015 heeft werkneemster een nieuwe arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd aangeboden gekregen voor 32 uur per week. Het Kinderhonk heeft per 15 juni 2015 een nieuwe medewerker voor afdeling X in dienst genomen. Werkneemster heeft tot dat moment de werkzaamheden voor afdeling X verricht. Bij brief van 24 juni 2015 heeft Het Kinderhonk werkneemster meegedeeld dat met het invullen van de vacature op de afdeling X per 15 juni 2015, de tijdelijke ondersteuning van werkneemster op afdeling X ook kwam te vervallen en dat werkneemster wederom zou worden ingezet voor en uitbetaald op basis van 24 uur per week. Werkneemster vordert als voorziening veroordeling van Het Kinderhonk tot kort gezegd loondoorbetaling op basis van 32 uur per week van 15 juni 2015 tot het einde van de arbeidsovereenkomst.

De kantonrechter oordeelt als volgt. Uit hetgeen door partijen aan stukken is ingebracht, noch uit hetgeen ter zitting is besproken, valt af te leiden dat de uitbreiding van de uren van werkneemster van 24 uur per week naar 32 uur per week, direct en onlosmakelijk gekoppeld was aan de tijdelijke ondersteuning van afdeling X. Evenmin is voldoende aannemelijk geworden dat werkneemster heeft geweten dat zij aanvaardde dat zij in uren zou teruggaan naar 24 uur per week, als zij die werkzaamheden niet meer zou doen. Dit alles betekent dat de vordering van werkneemster wordt toegewezen. De wettelijke verhoging wordt beperkt tot 10% en toegewezen voor zover het salaris conform artikel 7:625 BW te laat is betaald. De wettelijke rente wordt toegewezen zoals gevorderd, vanaf de dag der dagvaarding tot aan die der voldoening.