Naar boven ↑

Rechtspraak

werknemer/TATA Consultancy Services Netherlands B.V.
Rechtbank Amsterdam (Locatie Amsterdam), 16 februari 2016
ECLI:NL:RBAMS:2016:2289

werknemer/TATA Consultancy Services Netherlands B.V.

Levert het niet aanbieden van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd een verboden onderscheid naar leeftijd op?

Op 26 augustus 2014 heeft werknemer een concept-arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd van TCS NL ontvangen. Omdat werknemer zich daarin op een aantal punten niet kon vinden, hebben partijen verder onderhandeld. Op 3 oktober 2015 hebben partijen een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd getekend. Werknemer is hierdoor op 1 september 2014 voor de duur van één jaar bij TCS NL in dienst getreden. Op 23 juli 2015 heeft TCS NL werknemer laten weten de arbeidsovereenkomst niet te verlengen. Thans verzoekt werknemer voor recht te verklaren dat TCS NL jegens werknemer verboden onderscheid op grond van leeftijd heeft gemaakt bij haar besluit om na de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd geen nieuwe arbeidsovereenkomst met hem aan te gaan. Tevens vordert werknemer betaling een schadevergoeding, een billijke vergoeding, kosten voor verblijf in Nederland, variabele beloning en gemaakte onkosten. TSC NL voert gemotiveerd verweer.

De kantonrechter oordeelt als volgt. De passages waaraan werknemer de overtuiging ontleent dat onderscheid wordt gemaakt naar leeftijd zijn voornamelijk gebaseerd op anoniem gebleven bronnen. Dat maakt dat vraagtekens gesteld kunnen worden bij de betrouwbaarheid van die uitlatingen. Zelfs wanneer van de juistheid van die uitlatingen en de toepasselijkheid op TCS NL wordt uitgegaan, dan kan daaruit nog niet het vermoeden worden afgeleid dat een onderscheid naar leeftijd wordt gemaakt. De focus lijkt veeleer op een functieniveau te liggen. Dat staat evenwel niet gelijk aan een focus op leeftijd. Het is immers geen wet van Meden en Perzen dat de hogere functies altijd alleen door ouderen worden vervuld. Dit betekent dat de krantenartikelen een te wankele basis vormen om daarop het vermoeden te kunnen baseren dat onderscheid wordt gemaakt naar leeftijd. De verklaring voor recht zal daarom worden afgewezen. Gelet op feit dat de gestelde leeftijdsdiscriminatie ook de grondslag vormt voor de verzochte billijke vergoeding, zal deze vordering ook worden afgewezen. Voorts heeft werknemer schadevergoeding gevorderd wegens wanprestatie, onrechtmatige daad dan wel slecht werkgeverschap. Deze vordering is niet slechts gegrond op leeftijdsdiscriminatie, maar op ‘de hele gang van zaken’. Werknemer heeft gesteld dat partijen reeds voor 3 oktober 2014 overeenstemming hadden bereikt over een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Echter, overeenstemming over de duur van de arbeidsovereenkomst kan niet los worden gezien van de arbeidsovereenkomst in zijn geheel. De duur vormt slechts een van de onderdelen van een arbeidsovereenkomst. Gelet op het feit dat partijen nog in onderhandeling waren stond het TCS NL ook vrij haar eigen eisen aan te passen en dus een overeenkomst voor bepaalde tijd in plaats van onbepaalde tijd aan te bieden. Hoewel het netter was geweest als TCS NL dit duidelijk aan werknemer voor het tekenmoment had laten weten, maakt het uitblijven hiervan niet dat sprake is van een wanprestatie, onrechtmatige daad of slecht werkgeverschap. Door werknemer zonder enige basis verwijten te maken en daaraan direct de conclusie van beëindiging van de arbeidsovereenkomst te willen verbinden, heeft TCS NL in strijd gehandeld met het goed werkgeverschap en is zij daarmee tekortgeschoten in de nakoming van de verplichtingen die als werkgever op haar rusten. De vraag is of en welke schade hierdoor is veroorzaakt. TCS NL heeft de arbeidsovereenkomst uitgediend en werknemer het hem toekomende salaris betaald. Het stond TCS NL vrij om die overeenkomst al dan niet te verlengen. Dat er enige stress en ander psychisch ongerief gepaard is gegaan met de ongefundeerde verwijten van TCS NL aan werknemer acht de kantonrechter aannemelijk, maar acht niet aannemelijk gemaakt dat de kans groot is dat nu juist daardoor de depressie bij werknemer is veroorzaakt. Mocht dit wel het geval zijn, dan is de kantonrechter van oordeel dat een dergelijk gevolg niet voorzienbaar was en derhalve niet aan TCS NL kan worden toegerekend. De vordering tot schadevergoeding zal daarom worden afgewezen. Ook de overige vorderingen van werknemer worden afgewezen.